Tongelresestraat 146C • 5613 DP Eindhoven • Telefoon: 040-
Internet: www.mibosie.nl • E-
Stichting
Maatschappelijke
Integratie
Behartiging
Oudere
Surinamers
In
Eindhoven
Maatschappelijke
Integratie
Behartiging
Oudere
Surinamers
In
Eindhoven
Integratie van culturen: terugblik op een kookcursus van MI BOSIE
(Marcel Geerts, Eindhoven juli 2007)
Ondanks het feit dat de relatie tussen Nederlanders en Surinaamse Nederlanders al heel lang terug gaat, leer je mensen pas echt kennen als je kennis neemt van elkaars cultuur en gebruiken. Eén van de manieren om dat te doen is om samen te koken. De stichting MI BOSIE organiseert al een aantal jaren kookcursussen. Dit verhaal is bedoeld om nu eens niet uit te wijden over hoe lekker het eten is en dat de docenten fantastisch zijn, evenals de medecursisten. Neen, dit verhaal gaat over ervaringen, dingen die opvallen, er uit springen, het hilarische…Ooit een gerecht gemaakt waar alle ingrediënten naar smaak worden toegevoegd? Echt, in de Surinaamse keuken kan het en het gebeurt nog ook. Het resultaat mag er zijn, 't smaakt fantastisch.
Vertrouwen wij Nederlanders er wellicht blind op dat alles wat je bij ons in de winkel koopt schoon is (behalve dan een appel, die moet je eerst wassen), een Surinamer gelooft daar echt niets van. Weet je wat voor ons witte Nederlanders nog het ergst is? Ze hebben nog gelijk ook, want wat bleek na het wassen: vies dat water, niet te geloven! Als we dan denken dat we het begrepen hebben en een mooi stuk vlees wassen "zoals het hoort", MIS. Vlees wordt EERST gesneden en DAN gewassen, logisch toch… Het nuttigen van een maaltijd begint met het doen van de inkopen; nog nooit zoveel ingrediënten gekocht waarvan ik tot voor een paar weken terug het bestaan niet kende, laat staan waarvoor ze te gebruiken. Als je van plan
(Marcel Geerts, Eindhoven juli 2007)
Ondanks het feit dat de relatie tussen Nederlanders en Surinaamse Nederlanders al heel lang terug gaat, leer je mensen pas echt kennen als je kennis neemt van elkaars cultuur en gebruiken. Eén van de manieren om dat te doen is om samen te koken. De stichting MI BOSIE organiseert al een aantal jaren kookcursussen. Dit verhaal is bedoeld om nu eens niet uit te wijden over hoe lekker het eten is en dat de docenten fantastisch zijn, evenals de medecursisten. Neen, dit verhaal gaat over ervaringen, dingen die opvallen, er uit springen, het hilarische…Ooit een gerecht gemaakt waar alle ingrediënten naar smaak worden toegevoegd? Echt, in de Surinaamse keuken kan het en het gebeurt nog ook. Het resultaat mag er zijn, 't smaakt fantastisch.
Vertrouwen wij Nederlanders er wellicht blind op dat alles wat je bij ons in de winkel koopt schoon is (behalve dan een appel, die moet je eerst wassen), een Surinamer gelooft daar echt niets van. Weet je wat voor ons witte Nederlanders nog het ergst is? Ze hebben nog gelijk ook, want wat bleek na het wassen: vies dat water, niet te geloven! Als we dan denken dat we het begrepen hebben en een mooi stuk vlees wassen "zoals het hoort", MIS. Vlees wordt EERST gesneden en DAN gewassen, logisch toch… Het nuttigen van een maaltijd begint met het doen van de inkopen; nog nooit zoveel ingrediënten gekocht waarvan ik tot voor een paar weken terug het bestaan niet kende, laat staan waarvoor ze te gebruiken. Als je van plan
bent een paar mensen uit te nodigen is het koken van een aantal Surinaamse gerechten zeer aan te bevelen. Of je voorkeur nu uitgaat naar Hindostaans, Javaans, Creools of Chinees, alles is zeer goed te combineren; let wel, een stuk of 6 gerechten maakt een volledige maaltijd. Bijkomend voordeel is: er blijft altijd voldoende over voor de volgende dag.
In menig opzicht dus een cursus waarin meer geleerd wordt dan een maaltijd bereiden; maar dan wel met een knipoog naar het (in)formele, want ook dat hoort bij de Surinaamse cultuur.
Docenten en cursusleiding bedankt.
In menig opzicht dus een cursus waarin meer geleerd wordt dan een maaltijd bereiden; maar dan wel met een knipoog naar het (in)formele, want ook dat hoort bij de Surinaamse cultuur.
Docenten en cursusleiding bedankt.
