Tongelresestraat 146C • 5613 DP Eindhoven • Telefoon: 040-
Internet: www.mibosie.nl • E-
Stichting
Maatschappelijke
Integratie
Behartiging
Oudere
Surinamers
In
Eindhoven
Maatschappelijke
Integratie
Behartiging
Oudere
Surinamers
In
Eindhoven
Met MI BOSIE naar Bronbeek: 19 juni 2004
(Ingezonden door Jacques vd Meer)
Zaterdag 19 juni jl., 09.15 uur, donkere wolken boven Eindhoven bij het vertrek van de van Gerwenbus naar Bronbeek. De goedlachse chauffeur Matthieu hielp de groep de bus in, slechts 4 mannen en 15 vrouwen! Een afspiegeling van de samenleving?? Matthieu kende de groep en had ze al snel aan het lachen met zijn mopjes. En...waarachtig, een eerlijke vinder van een mobieltje. Matthieu had bij een vorige trip een mobieltje gevonden en de eigenaar zat in de bus...blij...blij. Ja en Arnolda had ook nog iets. Ze vertelde dat ze in Gestel gesprekken had gevoerd over nieuwe woonvormen voor Surinaamse senioren. Ze had niets meer gehoord. Geen nood Arnolda, er is inmiddels een klankbordgroep wonen opgericht waarin de woonwensen van Surinaamse ouderen aan bod komen en waarvoor jullie uitgenodigd worden. Je ziet wel Arnolda, zo snel kan dat gaan.
Tussen de buien door vorderde de bus gestaag en rond 11.00 uur kwamen we bij Bronbeek aan. Een mooi landgoed met prachtig onderhouden gebouwen en veel gedenkstenen, herinneringen aan lang vervlogen tijden. Fijn dat ik mee mocht. Leuk om de 'MI BOSIE-naren' weer eens te zien. Toen we uit de bus stapten zei Leo tegen me: "Goed opletten Jacques." Welnu, vandaar dit stukje. Eerst een kopje koffie drinken in het restaurant en een rolstoel ritselen voor mevrouw Axel. In de vergaderzaal van
(Ingezonden door Jacques vd Meer)
Zaterdag 19 juni jl., 09.15 uur, donkere wolken boven Eindhoven bij het vertrek van de van Gerwenbus naar Bronbeek. De goedlachse chauffeur Matthieu hielp de groep de bus in, slechts 4 mannen en 15 vrouwen! Een afspiegeling van de samenleving?? Matthieu kende de groep en had ze al snel aan het lachen met zijn mopjes. En...waarachtig, een eerlijke vinder van een mobieltje. Matthieu had bij een vorige trip een mobieltje gevonden en de eigenaar zat in de bus...blij...blij. Ja en Arnolda had ook nog iets. Ze vertelde dat ze in Gestel gesprekken had gevoerd over nieuwe woonvormen voor Surinaamse senioren. Ze had niets meer gehoord. Geen nood Arnolda, er is inmiddels een klankbordgroep wonen opgericht waarin de woonwensen van Surinaamse ouderen aan bod komen en waarvoor jullie uitgenodigd worden. Je ziet wel Arnolda, zo snel kan dat gaan.
Tussen de buien door vorderde de bus gestaag en rond 11.00 uur kwamen we bij Bronbeek aan. Een mooi landgoed met prachtig onderhouden gebouwen en veel gedenkstenen, herinneringen aan lang vervlogen tijden. Fijn dat ik mee mocht. Leuk om de 'MI BOSIE-
dit gebouw was er een reünie van oud KNIL-militairen, gemiddelde leeftijd meer dan 75 jaar. Het zat er vol en er werd volop gedanst. Ja ja, die oudjes doen het nog goed. Ze kunnen trots zijn op hun tomeloze inzet destijds, waarbij veel van hun kameraden gevallen zijn. Oh ja, dat hoorde ik van Leo. Ook militairen uit Suriname hebben daar toen gevochten, daar was de vader van Leo ook bij.
Om 11.30 uur op naar het museum en het tehuis van de gepensioneerde KNIL-militairen. We keken onze ogen uit: kanonnen, geweren, spiesen, het leven in een Jappenkamp, het dagelijkse leven in Indië, het werken aan de Birmaspoorbaan,